|
De
grondwet van de 5de Republiek stelt, in artikel 2, dat het nationale
embleem de driekleur is: blauw, wit, rood.
De Franse monarchen zullen deze drie kleuren apart dragen :
het blauw, het wit en het rood. |
- Het blauwe vaandel wappert voor
de kroning van Karel de Grote, ze herinnert aan de mantel die Sint Maarten
aan een arme gaf. Van Clovis tot Karel X, is de koninklijke mantel azuurblauw,
versierd met goudkleurige Franse lelie's, symbool van loyaliteit en
trouw. Onder de regering van Hugo Capet en die van zijn nakomelingen
zal het rode vaandel van Sint-Denis, beschermheer van het koninkrijk,
als standaard van de Koning dienen.
- Van 1638 tot 1790 zal het wit de kleur zijn van de koninklijke en
nationale vlag. Ook de vlaggen van het koninklijke leger zullen de witte
kleur dragen van 1814 tot 1830.
De Franse Revolutie zal de driekleur invoeren. Tijdens het Federatiefeest,
op 14 juli 1790, is de Champ de Mars opgesmukt met de nationale driekleur.
Een besluit van 27 pluviôse jaar 2 (1794) stipuleert: "De
standaard, evenals de nationale vlag, zal bestaan uit de drie nationale
kleuren, geschikt in drie gelijke banen, zodat het blauw vastgemaakt
is aan de vlaggenstok, het wit in het midden en het rood wapperend".
Marianne
|
Hoewel de Grondwet van 1958 de nationale driekleur als nationaal
embleem heeft bevoorrecht, stelt de Marianne eveneens de Franse
Republiek voor.
De eerste afbeeldingen van een vrouw met Frygische muts, allegorie
van Vrijheid en van de Republiek, duiken op onder de Franse
Revolutie |
De oorsprong van de benaming Marianne is niet met zekerheid
bekend. Als wijdverbreide voornaam in de 18de eeuw stond de
Marie-Anne voor "het volk". Maar de contrarevolutionairen
noemden zo de Republiek om ermee te spotten.
Als vrijheidssymbool werd de Frygische muts gedragen door de
slaven die in Griekenland en Rome bevrijd werden. Een gelijkaardige
muts werd ook gedragen door de zeelui en de galeiboeven van
het Middellandse Zeegebied en werd overgenomen door de revolutionairen
uit het Zuiden.
Onder de Derde Republiek vermenigvuldigden zich de standbeelden
en vooral het bovenlijf van Marianne, voornamelijk in stad-
en gemeentehuizen. Verschillende modellen kwamen tot ontwikkeling,
al naar gelang men het revolutionaire karakter of het "brave"
karakter van de Marianne verkoos. De Frygische muts werd soms
als te opstandig aanschouwd en vervangen door een diadeem of
een kroon.
Vandaag de dag zou Marianne misschien het gezicht gehad hebben
van een bekende actrice. Ze komt eveneens voor op wijdverspreide
voorwerpen zoals geldstukken of postzegels. |
|
